Remont i budowa domu



Tynki z gotowych mieszanek



Tynki z gotowych mieszanek sprzedaje się w workach 25 lub 30 kg, których zawartość zarabia się wodą; można je nakładać za pomocą agregatu, co znacznie ułatwia i przyspiesza pracę.

Jakość mieszanek jest kontrolowana laboratoryjnie, więc jest jednakowa niezależnie od worka, a nawet dostawy. Mieszanki mogą być wzbogacane domieszkami poprawiającymi ich właściwości, np. urabialność i przyczepność.

Tradycyjne grube tynki wykonuje się zazwyczaj z zaprawy cementowo-wapiennej, a czasem tam, gdzie mur ma kontakt z wodą lub wilgocią (ściany piwnic i cokoły) - z zaprawy cementowej.

Układanie tynków tradycyjnych jest pracochłonne; wymaga też wprawy i doświadczenia. Najpierw na podłoże nakłada się 3-4-milimetrową obrzutkę, której zadaniem jest zapewnienie dobrej przyczepności wyprawy. Gdy obrzutka stwardnieje, nakłada się na nią drugą warstwę - narzut - grubości 8-15 mm, a potem gładź - grubości 3 mm, którą wykańcza się tak, by uzyskać wybraną fakturę tynku. Po zakończeniu tynkowania powierzchnia ścian powinna być równa i pionowa.

Elewacje z tynku tradycyjnego są zazwyczaj szarawe. Żeby nadać im kolor, wystarczy pomalować tynk farbą do malowania ścian zewnętrznych. Innym sposobem na uzyskanie kolorowego tynku jest użycie do zaprawy piasku kolorowego (naturalnego barwionego polimerami).

Stosując odpowiednie narzędzia oraz techniki nakładania i wykańczania tynku, nadaje się mu różne faktury. Oprócz zwykłych - gładkich, uzyskuje się dzięki temu tynki nakrapiane, odciskane lub ciągnione. Wymaga to jednak sporych umiejętności, dlatego układanie tynków tradycyjnych lepiej powierzyć dobrym, poleconym fachowcom.



Przepisy kulinarne, które warto wypróbować

Pieczeń wieprzowa duszona z cebulą

70 dag wieprzowiny z kością (łopatka lub szynka), sól, 1 dag mąki, 4 dag tłuszczu, 8 dag cebuli, 1 łyżeczka kminku.

Mięso opłukać, osączyć, oprószyć solą i mąką, zrumienić na silnie rozgrzanym tłuszczu, wlać parę łyżek wody. Cebulę obrać, pokroić w talarki, dodać do mięsa. Pieczeń posypać kminkiem, dusić pod przykryciem do miękkości. Wyparowany sos uzupełniać wodą. Gdy mięso jest miękkie, wyjąć, pokroić w cienkie, skośne plastry w poprzek włókien. Ułożyć na półmisku, oblać sosem z cebulą. Podawać z ziemniakami, kapustą kwaszoną, cukrową lub czerwoną zasmażaną albo surówką z warzyw.

Polędwiczka wieprzowa duszona z jabłkami

50-60 dag polędwiczki wieprzowej, sól, 3 dag tłuszczu, kminek lub majeranek, 6 dag cebuli, 15 dag jabłek, 1 dag mąki.

Polędwiczkę wieprzową opłukać, osączyć, oprószyć solą. Osmażyć na silnie rozgrzanym tłuszczu. Obsypać kminkiem lub majerankiem, wlać kilka łyżek wody, dusić pod przykryciem do miękkości. Wyparowany sos uzupełniać wodą. Pod koniec duszenia włożyć obraną i pokrojoną w krążki cebulę i obrane (gniazda nasienne wydrążyć), poszatkowane jabłka. Dusić razem. Gdy mięso jest miękkie, sos osolić, przetrzeć, oprószyć mąką, zagotować. Polędwiczkę wyjąć, pokroić w skośne plastry, ułożyć na półmisku, oblać sosem. Podawać z ziemniakami, burakami, kwaszoną i czerwoną kapustą i kwaszonym ogórkiem.